Het einde van Mara

Uit het dagboek van een zeldzame bezoeker van de Aarde

Vanaf de verre kusten van ruimte en tijd zwierf ik van het hart van het Leven vandaan. Vanuit een stilte van helder weten en duidelijk zien dat ver voorbij het menselijk bewustzijn ligt, daalde ik naar de sombere bol van de Aarde af, en daar zag ik een duistere en lawaaierige wereld. De Aarde leek wel een verzegelde grafkist van ontaard en opgesloten leven dat afgesneden was van de universele harmonie door een eindeloos volgehouden vergissing.

 

>>> klik hier om verder te gaan